Tim Vanhamel
Tim Vanhamel heeft de hele week slecht geslapen. Uit angst voor dit gesprek. Was hij bang om niet genoeg te vertellen te hebben, of net om als een liegbeest ontmaskerd te worden? Dat laat hij in het midden. Maakt u anderen graag dingen wijs? 'Ik moet toegeven dat ik niets zo leuk vind als goedgelovige mensen. Laatst was een vriend van me op zoek naar een kunstenaar voor zijn eindwerk. Ik vertelde hem dat ik een Indiaas meisje kende van 1,35 meter groot die wassen sculpturen van wel vijf meter hoog maakt. Het ging via Facebook, dus het was gemakkelijk om mijn emoties te verbergen. Die jongen werd wildenthousiast, maar toen ik het te zielig vond, heb ik bekend dat het een flauwe mop was. Ik trap daar zelf soms nog in. In je blootje gezet worden is belangrijk voor je ontwikkeling.' Gebruikt u zelf vaak smoesjes? 'Ik zou liegen als ik zei dat dat niet zo was. Het is een cliché, maar wie de waarheid vertelt, moet niets onthouden. Het is een van de meest vernederende gevoelens: jezelf erop betrappen dat je een leugen hebt verteld, die dan vergeten en je later verspreken. Excuses zijn zo courant. Ik krijg bijvoorbeeld veel aanvragen voor dingen waarmee ik me niet wil bezighouden. Ik zou moeten zeggen dat ik er geen zin in heb, maar vind dat keimoeilijk. Misschien is het een soort goedheid, wil ik niemand kwetsen. Lap, nu weet iedereen hoe laat het is en kan ik nooit meer liegen (kreunt).' Herinnert u zich uw eerste leugen nog? 'Vanaf de leeftijd van vier jaar leren kinderen liegen, en ontdekken ze dat ze er veel mee gedaan kunnen krijgen. (gespeeld ernstig) Ze zouden ze moeten verdrinken. Van het moment dat ze beginnen te liegen, moeten ze eraan!' 'Een van de eerste keren dat ik loog was toen ik de stemsleutel van mijn vader (een jazzmuzikant, red.) in de radiator had laten vallen. Ik stond panische angsten uit, geloofde dat ik maar beter voorgoed kon verdwijnen. Uiteindelijk heb ik het verteld tijdens de verplichte biecht bij onze vieze, oude pastoor. Als puber had ik weinig reden om te liegen. Ik woonde bij mijn moeder, die altijd een open boek is geweest. Behalve die keer dat ik ontdekte dat ik geadopteerd ben (zwijgt even en lacht). Nee, dat is een leugen.' Is seks, drugs en rock-'n-roll geen leugen? 'Een imago, helemaal crazy en glamourous, is een antiwaarheid. Ik wandel ook maar in mijn jogging naar de winkel. Soms is het frustrerend dat mensen denken dat je als rockmuzikant sowieso arrogant bent. Andere keren vind ik het grappig en speel ik met dat imago. Jonge mensen die naar mij of mijn zogezegde glamourleven opkijken wil ik die illusie niet benemen. Zelf koester ik bewondering voor mensen als Nick Cave. Ik vraag me af wanneer hij de muze voelt opborrelen, maar geloof allang niet meer dat hij ergens in een kelder met een heroïnenaald in zijn arm en een zwarte raaf op zijn schouder wacht op de inspiratie.' Wanneer werd u ontnuchterd? 'Toen ik op mijn 17de mijn eerste platencontract tekende, dacht ik dat ik het gemaakt had. Optredens, Amerika, beroemdheid - het lag binnen handbereik. Dat dat niet zomaar lukt, zelfs als je kwaliteitsvolle muziek maakt, was een ontnuchtering. Hoe ik daarop reageerde? (gespeeld ernstig) Huilen, dag en nacht. En maar opscheppen tegen de thuisblijvers. Nee, ik was soms jaloers dat zij gewoon naar school en op kot gingen.' 'Ik schep er nu genoegen in te laten zien hoe saai het allemaal is: de clichés, de uren in de tourbus, de hotelkamers. Ik beweer nooit dat we voor duizend man gespeeld hebben als het er maar vijftig waren, en zal zelfs eerder uit leedvermaak zeggen dat er maar twintig zijn opgedaagd.' Botst u soms op hypocrisie in de muziekwereld? 'Chauvinisme, incest, gedoe - het is de muziekwereld niet vreemd. De jongste jaren lees ik geen muziektijdschriften meer, luister ik niet meer naar de radio. Er wordt nooit iets nieuws verteld. Er zijn zo veel groepen in de onderlaag die de aandacht verdienen die leugenachtige groepen als - ik zeg maar wat - Tokio Hotel nu krijgen. Maar dat raakt mijn koude kleren eerlijk gezegd niet meer. Wat me veel meer stoort, is dat mensen denken dat ik dingen voor het geld doe, zoals mijn contract nu met Absolut Vodka, terwijl ik soms onderbetaald word.' Heeft uw lief u ooit belogen? 'Nee. Hannelore (Knuts, zijn ex-vriendin, red.) liegt niet. Ik vertrouw haar voor honderd procent. Omgekeerd zou ik het ook nooit kunnen. Een grote, allesomvattende leugen zou ik niet kunnen verbergen. Ik zou ze meedragen en er uiteindelijk aan sterven. Is dat misschien katholiek? Zou het te maken hebben met de liefde van je ouders? Wie goedheid meekrijgt, reageert misschien als een hond van Pavlov op een leugen?' Bedriegt u soms uzelf? 'Ik vrees dat ik daar nogal goed in ben. Tegelijk ben ik me ervan bewust en leg ik me erbij neer. Zo dacht ik vroeger dat een grote muzikant een wandelende popencyclopedie moest zijn, zoals Mauro (Pawlowski, red.). Ondertussen heb ik al genieën ontmoet die het tegendeel bewijzen. Maar ik betrap mezelf erop dat ik nog altijd "ja" zeg wanneer mensen vragen of ik deze of gene nieuwe band ken, terwijl ik er nog nooit van gehoord heb. Maar wie is daarbij gebaat? Je kunt het alleen afleren als je beseft dat je niet iemand anders hoeft te zijn. Dat is een verlossing, maar soms blijven er nog sporen achter.' Mag je liegen in liedjes? 'Natuurlijk, dat maakt het leven zo verschrikkelijk mooi. Als je een murder ballad schrijft, hoef je niemand te vermoorden. Ik heb het wel moeilijk met liedjes schrijven die zogezegd over mij gaan, maar waarbij dat niet het geval is. Nu werk ik aan een nummer waarvan de klankkleuren zo intens en pakkend zijn dat ik niets anders dan een persoonlijk tekst kan verzinnen. Ik wil het niet over een kerk of baksteen hebben, maar zie alleen flarden van wat het wel zou kunnen zijn. Ik ben bang dat ik gedwongen word een verzameling woorden te schrijven waarin ik me niet inleef. Dat zou voelen als liegen, tegen de muze, de emotie, dat kindje, mezelf.' Wat is uw grootste leugen? 'Misschien bestaat een leugen helemaal niet. Een mens is zwart en wit, dit en dat. Voor alles wat ik nu verteld heb, had ik het omgekeerde kunnen zeggen. Ik kan niet anders besluiten dan dat alles wat ik nu gezegd heb, een leugen is (lacht).' Tim Vanhamel (32) is rockmuzikant, bekend van onder meer Deus, Millionaire en zijn soloplaat. Hij toert nu met zijn nieuwe groep Eat Lions, in opdracht van Absolut Vodka.